Therapie-opties voor neurodermatitis

Therapiemogelijkheden voor neurodermitis en benaderingen met medicamenteuze en niet-medicamenteuze behandeling (preventief, actueel en systemisch)

De eczeembehandeling omvat verschillende behandelingen.

Er wordt een fundamenteel onderscheid gemaakt tussen medicamenteuze en niet-medicamenteuze therapie. Daarnaast is dit onderverdeeld in profylactische (preventieve) maatregelen, acute behandeling (bij een opflakkering van atopische dermatitis) en permanente behandeling.

 

In de volgende paragrafen leggen we de externe therapie van neurodermitis, de interne therapie en andere therapiemogelijkheden uit, zoals B. Alternatieve geneeswijzen.

Om de achtergrond van de behandelingen begrijpelijker te maken en het gemakkelijker te maken om met de ziekte om te gaan, leert de lezer eerst wat informatie over de ziekte zelf, voordat hij ingaat op de individuele opties van neurodermitis-therapie. Neurodermatitis is een inflammatoire huidziekte die wordt veroorzaakt door een overgevoeligheidsreactie van het immuunsysteem.

Deze reactie wordt atopisch genoemd en is ook de oorzaak van ziekten zoals B. Astma en hooikoorts.

 

Met meer dan drie miljoen patiënten is neurodermitis een van de meest voorkomende huidaandoeningen in Duitsland. Meer dan 20 procent van de kinderen en ongeveer drie procent van de volwassenen is vatbaar voor het ontwikkelen van neurodermitis. In het geval van een ziekte in de kindertijd bestaat er echter een kans dat atopische dermatitis in de loop van het leven vanzelf verdwijnt.

Symptomen van neurodermitis zijn onder meer ernstige jeuk, niet-besmettelijk eczeem en een droge, geïrriteerde huid.

Psychische symptomen kunnen ook optreden als gevolg van het lijden aan de lichamelijke symptomen.

Sommige mensen schamen zich voor de verandering in hun huid.

De ziekte kan ook slaapproblemen veroorzaken. Het is typerend dat bij kinderen de symptomen meestal in het gezicht en halsgebied optreden en bij volwassenen meer in het gebied van de buigpunten van de armen en benen.

 

Bij de behandeling van neurodermitis is het eerste wat u moet doen, de oorzaken (triggerfactoren) van de terugval van neurodermitis te vinden, d.w.z. de trigger voor de immuunreactie. Enkele risicofactoren en triggers zijn onder meer: B. omgevingsallergenen (dierenhaar, huisstofmijt ...), contact met wol of irriterende synthetische vezels, allergie veroorzakende voedingsmiddelen (pinda's, kippeneieren, melk), zweet maar ook psychologische factoren. Rokers moeten, indien mogelijk, volledig proberen te stoppen of in ieder geval het aantal sigaretten dat ze dagelijks roken sterk verminderen.

 

De gifstoffen in sigarettenrook belasten de huid en het hele organisme in het algemeen. Therapiebenadering nummer 1 is daarom: zoek uit waardoor de ziekte wordt veroorzaakt en vermijd deze indien mogelijk.

 
 

Preventieve therapie-opties voor neurodermitis

 

Zoals in de inleiding al vermeld, moet u eerst op zoek gaan naar de triggerende factoren.

Er dient zorgvuldig te worden geobserveerd voor welke objecten of invloeden de zieke persoon gevoelig is. Een triggerfactor moet een paar dagen per keer worden vermeden en de reactie van het lichaam moet worden overwogen.

Constante verzorging van de huid (profylactisch) is belangrijk, ook tussen acute opflakkeringen door, zodat de huid elastisch en gezond blijft. Het huidbeschermingsmechanisme wordt hierdoor verbeterd.

 

De huidverzorgingsproducten uit de winkel van avantal.de zijn geschikt voor huidverzorging. Het assortiment omvat verzorgingsproducten voor langdurige zorg, maar ook producten voor symptoombestrijding bij opflakkeringen, voor kinderen en volwassenen.

Voor de dagelijkse huidreiniging moet een sterk vochtinbrengend wasmiddel worden gebruikt.

Reinigingsmiddelen met een zure pH-instelling verdienen de voorkeur.

Volledige baden hebben een negatief effect op neurodermitis en moeten worden vermeden.

 

Ook sterk bedekkende cosmetica moeten worden vermeden, omdat deze de huidporiën kunnen verstoppen en zo de afvoer van zweet kunnen belemmeren.

 

Het is voordelig om beddengoed te gebruiken dat geschikt is voor mensen met een allergie, zoals de "omhullende producten" van avantal.

Dit biedt bescherming tegen allergenen, heeft een hoog absorptievermogen, maar is tegelijkertijd ademend en droogt snel.

 

Een andere mogelijkheid is desensibilisatie (als de triggerfactor bekend is). Bij desensibilisatie went het immuunsysteem heel langzaam, stap voor stap, aan het allergeen dat de symptomen veroorzaakt. Dit kan in eerste instantie de symptomen verergeren.

 

Externe (topische) therapie voor neurodermitis

Bij acute behandeling is het belangrijkste doel om de symptomen te verlichten.

De behandeling van de jeuk is erg belangrijk, omdat de ondraaglijke jeuk vroeg of laat leidt tot krabben aan het getroffen gebied en dus de andere symptomen verder verergeren.

Er ontstaat een vicieuze cirkel.

 

Om het hele organisme tijdens de behandeling niet onnodig te belasten, wordt in eerste instantie geprobeerd de symptomen te verbeteren met extern aangebrachte middelen (topische behandeling). Er zijn verschillende vrij verkrijgbare en op recept verkrijgbare preparaten voor uitwendig gebruik beschikbaar om de toestand van de ziekte te verbeteren.

 

Medicamenteuze behandelingen moeten altijd eerst met de behandelende arts worden besproken.

Glucocorticoïde crèmes of zalven (cortisonpreparaten) worden vaak door de arts voorgeschreven voor de behandeling van neurodermitis.

Deze staan ​​bekend om hun krachtige ontstekingsremmende effecten.

Er wordt onderscheid gemaakt tussen zwak werkzame glucocorticoïden, zoals de werkzame stof hydrocortison [acetaat]; matig effectieve glucocorticoïden,

zoals het actieve ingrediënt prednicarbaat en zeer effectieve glucocorticoïden zoals het actieve ingrediënt momethason.

 

Als lokale therapie niet succesvol is, wordt de dosis eerst verhoogd voordat wordt overgeschakeld op systemische glucocorticoïdtherapieën.

Als de bekraste wonden geïnfecteerd raken, worden meestal korte tijd antibiotica in de vorm van crèmes of zalven gebruikt.

Externe toepassingen met ureum (ureum) als actief ingrediënt helpen de huid om schilfers los te maken en de huid soepel te houden.

 

Oliën die gamma-linoleenzuur bevatten, zoals bernagiezaadolie, teunisbloemolie of zwarte bessenzaadolie, kunnen ook helpen om de huidstructuur te regenereren en te behouden.

 

Huismiddeltjes kunnen helpen bij licht ongemak.

Koude zwarte thee-wraps kunnen het vochtverlies helpen verminderen door hun bruiningseffect.

De tannines in zwarte thee kunnen ook eventuele bacteriële besmetting van de huid verminderen en zo de wondgenezing bevorderen.

Het verkoelende effect helpt ook tegen de jeuk.

 

Interne (systemische) neurodermitis-therapie

Glucocorticoïden voor interne consumptie hebben ook een ontstekingsremmend en antiallergisch effect en helpen de sterke immuunreactie te vertragen.

Systemisch werkende glucocorticoïden hebben echter ook een groot aantal bijwerkingen. Daarom verdient een lokale, externe behandeling met glucocorticoïden aanvankelijk de voorkeur boven systemische therapie, zolang de ernst van de ziekte dit toelaat.

Een andere groep medicijnen zijn antihistaminica (anti-allergica).

Deze verminderen de afgifte van histamine, dat jeuk veroorzaakt, en verlichten zo de jeuk.

Antihistaminica hebben ook ontstekingsremmende eigenschappen.

 

Verdere therapiemogelijkheden voor neurodermitis

 

Aangezien ernstige stress ook een negatief effect heeft op de ziekte, moet bij stress ook rekening worden gehouden met ontspanningsbevorderende maatregelen zoals stressmanagementcursussen, yoga, Pilates of autogene training.

 

Bestraling met UV-licht in bepaalde golflengten is ook een mogelijke therapeutische benadering.

Dit helpt bij het bestrijden van ontstekingen.

Deze behandeling is niet geschikt voor kinderen onder de 12 jaar.

 

Een stimulerende klimaattherapie, zoals UV-lichttherapie, is een aanvullende behandeling voor sterke aanvallen van neurodermitis. In een stimulerend klimaat z. B. Bij het meer of in het hooggebergte kan allergenenarme lucht worden ingeademd en is de UV-straling daar meestal iets hoger.

Op het gebied van alternatieve geneeskunde zijn homeopathie, acupunctuur, traditionele Chinese geneeskunde, bewegingswetenschappen, Ayurvedische geneeskunde, Bachbloesemtherapie of zelfs zelfurinetherapie, die in eerste instantie bizar klinkt, beschikbaar.

 

In principe moeten deze ook met de behandelende arts worden besproken voordat met de therapie wordt begonnen.